سال نو مبارک

به نام خداوند جان آفرين


سال جديد را به همه دانشجويان، دانش‌پژوهان، اساتيد و رهروان دانش تبريک مي‌گوييم.

سال پرموفقيت را براي همگان آرزومنديم.

آزمايش دانشجويان

به نام خداوند جان آفرين


يکي از متداولترين روش‌هاي آزمايش لحظه‌اي دانشجويان استفاده از تک پرسش‌هاي با زمان کم يا کوئيز است. کوئيز حرکتي جالب و مورد پسند هم براي استاد و هم براي دانشجويان است. از نظر استاد اين حرکت سطح درک شده‌هاي دانشجويان را نشان مي‌دهد و از نظر دانشجويان نمره محسوب مي‌شود. اما همين کوئيز مناسب، برخي اوقات به ابزار سنجش کامل تبديل مي‌شود.

- نوشتي؟
- نه بابا، اصلا حل نمي‌شد!
- وقتش کم بود، من الف و ب رو حل کردم ولي بقيه رو نرسيدم!
- قسمت «د» رو که درس نداده بود!
- من اصلا نرسيدم اونو بخونم

برخي از اساتيد افکار جالبي در سر دارند که اجرايي شدنش سبب ايجاد حرکات نوين در دانشجويان مي‌شود. مطمئناً افکار در تئوري‌هاي که استاد در ذهن پرورش مي‌دهد، درست است! اما اجراي اين افکار در عمل نيازمند برخي زيرساخت‌هاي فرهنگي و غيرفرهنگي، دانش، هدايت و ... دارد که حتماً بايد مورد توجه قرار گيرد. اين افکار وقتي اجرا مي‌شود و آن هم توسط اساتيد متفاوت سبب انفجار فکري (يا چيزي شبيه به اين!) مي‌شود. گاهي اوقات اتفاق افتاده که دانشجو با چند استاد متفاوت با چند روش متفاوت و گاهاً متضاد روبرو است. استاد درس برنامه‌نويسي هر هفته يک کوئيز برنامه‌نويسي مي‌گيرد، استاد درس آمار بدون اطلاع کوئيز مي‌گيرد چون اعتقاد دارد اصولاً کوئيز نبايد گفته شود، استاد درس مدار به کوئيز اعتقادي ندارد، به جاي آن سه تا ميان‌ترم (!) مي‌گيرد. برخي اوقات حفظ کردن روش‌ها براي دانشجويان سخت‌تر از خود درس مي‌شود.

مطمئناً ايجاد نظامي يکدست در برگزاري کوئيز در اينجا مطرح نيست، اما نگرش صحيح به کوئيز و استفاده از آن مي‌تواند کمک شاياني در پرورش دانشجويان و پيشبرد مفاهم درس در ذهن دانشجويان دارد. روش نادرست در بکار بردن اين ابزار مناسب مي‌تواند صدمات جبران ناپذيري در ذهن دانشجويان ايجاد نمايد. به عنوان نمونه برخي از اساتيد ما اين کارها رو انجام مي‌دهند:

• هر جلسه دوبار کوئيز مي‌گيره، اول جلسه براي درس‌هاي قبلي و آخر جلسه براي درس‌هاي جديد!
• يه کوئيز مي‌گيره پنج بخش داره که هر کدوم سوالات جداگانه‌اي هستند (نوعي امتحان ميان ترم)
• کلا کوئيزها نمره ندارند اما استاد مي‌گه: در نمره موثر هستند!
• ابزاري براي حضور و غياب که استاد هر جلسه برگزار مي‌کنه! (در واقع به جاي وقت حضور و غياب، کوئيز مي‌گيره)
• کوئيز مي‌گيره کلاَ سه دقيقه (ديگه مشکل خودته!)
• وقتي داره فصل هفت رو درس مي‌ده، کوئيز مي‌گيره از فرمول‌هاي خفن فصل سه! (شما بايد همه درس رو بلد باشي!)
• کوئيز مي‌گيره، يک سوال خفن که پنج نمره داره!
• کوئيز مي‌گيره به اندازه وقت يک جلسه (خودش داره چايي مي‌خوره)
• اعلام مي‌کنه، دو هفته بعد امتحانه و هفته بعد يهو کوئيز مي‌گيره و مي‌گه امتحان منتفيه!

اعتقاد بر اين است که کوئيز سنجش لحظه‌اي است اما نه سنجش انفجاري!
شما چگونه کوئيز داده‌ايد؟
آيا شما هم مثل ما، نمره کوئيز را بي خيال شده‌ايد؟