به نام خداوند جان آفرين
روزهايي شعر زيباي «نسيم شمال» وصف حال بود؛
دست مزن! چشم، ببستم دو دست راه مرو! چشم، دو پایم شکست
حرف مزن! قطع نمودم سخن نطق مکن! چشم، ببستم دهن
هیچ نفهم! این سخن عنوان مکن خواهش نافهمی انسان مکن
لال شوم، کور شوم، کر شوم لیک محال است که من خر شوم
مهر جديدي شروع شده،
شميم محبتي شروع شده،
براي دوستاني که هنوز دانشجو هستند،
هنوز دست ميزنند،
هنوز راه ميروند،
هنوز حرف ميزنند،
هنوز نطق ميکنند،
و هنوز فکر ميکنند،
مهر مبارك باد
پستها
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر