۱۳۸۷ مهر ۲۰, شنبه

تأثیر سلیقه و علاقه در نمره دهی اساتید

همه انسان ها بنا به دلایلی به برخی افراد بیشتر از سایرین علاقه دارند و بعضاً از برخی متنفر هستند که حتی در برخی موارد دلیل آن را نیز نمی دانند. اساتید دانشگاه نیز از این قاعده مستثنی نیستند. مثلاً در یک کلاس 8 نفره ممکن است استاد به2 یا 3 دانشجو علاقه بیشتری داشته باشد که این علاقه ممکن است دلایل متعددی داشته باشد. یکی از دلایلی که باعث ایجاد علاقه در برخی از اساتید می شود، گذراندن پایان نامه زیر نظر ایشان است که البته این مسئله تا حد زیادی طبیعی بوده و ایرادی به آن وارد نیست. اما متأسفانه در برخی موارد این علاقه در ارزشیابی دانشجویان و نمره دهی اساتید نیز تأثیر گذاشته و حق دیگر دانشجویان زایل می گردد. آقای «م.م.» از قول استادش می گفت: «نمی دونم چرا وقتی ورقه دانشجویان خودم رو تصحیح می کنم فکر می کنم همه جواب ها درسته!» علاوه بر این پس از اینکه به قول اساتید گرامی نمره خام دانشجویان مشخص شد، برای پخته شدن آن به برخی بیشتر از سایرین ارفاق می شود! بدیهی است که هیچ استادی بدون دلیل و معیار نمره نمی دهد، اما متأسفانه این معیارها بعضاً معیارهای مناسبی نیستند یا با آنچه در شروع کلاس مطرح می­شود متفاوت هستند. مثلاً معیار نمره دهی یکی از اساتید در ترم گذشته به شرح زیر بود:
امتحان پایان ترم : 40%
پروژه : 40%
مقاله : 20%
اما استاد گرامی دلیل کسر نمره از یکی از دانشجویان را نداشتن ارائه در کلاس بیان نمودند! بدتر از آن اینکه در ارزیابی معیارهای بیان شده نیز تا حد زیادی سلیقه و علاقه تأثیر گذار است. به عنوان مثال فرض کنید «x» و «y» دو دانشجوی مورد علاقه استاد باشند. «x» می­تواند پروژه را ناقص انجام دهد و استاد گرامی نیز به پاس این وظیفه شناسی یکی از بهترین نمرات کلاس را به «x» تقدیم می کند! یا «y» پا را فراتر گذارده و حداقل تا یک ماه و نیم پس از موعد تحویل پروژه، پروژه خود را تحویل نمی دهد (اینجانب نمی­دانم «y» نهایتاً پروژه را تحویل داده است یا خیر! همچنین با توجه به اینکه از نمره امتحان پایان ترم «y» و مقاله ایشان اطلاعی ندارم، در مورد آن قضاوت نمی کنم.) ضمن اینکه «y» در طول ترم در بسیاری از جلسات غیبت داشته است. در این مورد استاد گرامی با توجه به تأخیر زیاد و عملکرد ضعیف این دانشجو، شدت عمل به خرج داده و نمره «y» را نیم نمره نسبت به نمره یک دانشجوی نه چندان مورد علاقه که تمام تکالیف خود را انجام داده است، کمتر می دهد! و این دانشجوی نه چندان مورد علاقه استاد که به گفته خود استاد نمره آزمون پایانی خوبی داشته و مقاله او جزء دو مقاله برتر کلاس بوده است، به دلیل اینکه از چهار سؤال پروژه یک سؤال را با فرمتی که استاد فرموده بودند پاسخ نداده است، نمره ای بهتر از نمره چهارم کلاس نصیبش نمی­شود.
امیدوارم اساتید گرامی به این مسئله توجه داشته باشند که سرنوشت دانشجویان تا حد زیادی بستگی به نمراتی دارد که در طول تحصیل کسب می کنند. مثلاً با توجه به قوانین جالب(!) پذیرش دانشجو در مقطع دکترا که دانشجوی شاگرد اول مستقیماً پذیرفته می شود و دانشجویانی که معدل آن ها بالاتر از 17 باشد، بدون آزمون ورودی به مصاحبه دعوت می شوند، این سیستم نمره دهی چیزی جز تضییع حقوق دانشجویان نمی تواند باشد.
اگر واقعاً معتقدیم که «معلمی شغل انبیاء است»، باید ارزش موقعیت خود را درک کرده و توجه داشته باشیم که برقراری قسط و عدالت و مبارزه با ظلم و فساد نیز از وظایف و اهداف انبیاء بوده است.
در پایان ذکر این مطلب را لازم می دانم که با توجه کلام معصوم که فرمودند: «هر کس کلمه ای به من آموزش دهد مرا تا پایان عمر بنده خود ساخته است.» همه ما دانشجویان، خود را تا پایان عمر شاگرد اساتید خود می دانیم و هیچگاه خدای ناکرده قصد توهین و بی حرمتی به هیچ استادی را نداریم. آنچه بیان شد درد دل های جمعی از دانشجویان بود که امیدوارم اساتید گرامی در صورت صحت آن بیشتر به این مسائل توجه داشته باشند.

۲ نظر:

Unknown گفت...

متاسفانه برخي اساتيد ما هنوز به بلوغ فکري نرسيدند. آنها هنوز در دوران دانشجويي و شايد دبيرستاني زندگي مي‌کنند. فکر مي‌کنند وقتي دانشجويي با آنها درس داره مي‌تونند هر چي خواستند بگن و هر بلايي خواستند سر دانشجو بيارند، مخصوصاً در سطح ارشد و دکتري. اونها نقاط ضعف خودشون رو با احترامي که دانشجويان براشون مي‌گذارند پوشش مي‌دهند و هنوز نمي‌دونند وقتي دانشجويي با استدلال مياد جلو و کارشون رو نقد مي‌کنه و حق خودشو مي‌خواد بايد چيکار کنند.

ناشناس گفت...

من هم با نظر آقای زرگر موافقم. و فکر می کنم دلیل نمره گرفتن آقای x و y همان چیزی است که آقای قبله گفته بودند. فقط توجه کنبد خود این دانشجویان تقصیری ندارند و نمی توان کسی را بخاطر گرفتن نمره محکوم کرد. البته فکر نمی کنم آقای قبله هم نظری غیر از این داشته باشند.