سلام،
وقتي در دانشگاه شهيد بهشتي تحصيل ميکنيد، اساتيد جالب و قابل توجهي را ميبينيد. استادي را به ياد ميآورم - البته اين استاد هنوز موجود است - که وقتي در مقطع ارشد يا دکتري تدريس ميکند، تمام مطالب تدريسي اش بيش از 10 صفحه نبوده و نيست. کتاب هاي معرفي شده توسط ايشان که در کپي دانشکده موجود است، ملغمهاي است از صفحات چند بار کپي شده، مرتب نشده، نامرتبط و ... که جدا کردن آن حوصلهاي بسيار و توان طاقت فرسا ميخواهد.
اغلب اوقات کلاس صرف صحبت در مورد حاشيه ها، پاک کردن بورد- بطور معمول چند دقيقه طول ميکشد و در مورد نحوه پاک کردن، نوع ماژيک و مسائل مرتبط با آن صحبت ميشود- صحبت در مورد فينال بازيهاي فلان کشور، و غيره است. وقتي در کلاس اين گرانمايه مي نشينيد نيازمند دانش خاصي نيستند (حتي در سطح دکتري) و در انتهاي ترم نيز به دانش خاصي دست پيدا نميکنيد. اصولاً نيازي به دانش حس نمي شود. جلسات يک ساعت و نيم کلاس معمولاً 40 دقيقه بطول ميانجامد و به قول استاد محترم، نيم ساعت طول مي کشه گرم بشيم. البته جلسات آخر با موز و سانديس همراه است. :-) (فقط اين باحاله).
اين استاد گرانمايه امتحانات پايان ترم جالبي دارد، امتحانات بگونه اي طراحي ميشوند که کمتر کسي ميتواند پاسخ گويد، اما همه پاس مي کنند!!! در واقع مسئله بدين صورت است که استاد محترم، سوالات را به گونهاي طرح مينمايد که جوابها ميتوانند به هر صورت تفسير شوند و با توجه به اينکه ايشان دانشجويان فرهيخته خود را ميشناسد، براساس شناخت خود آنها را در جدول نمرات مرتب ميکند. تلاش شما براي گرفتن نمره و حق خود بيهوده است، چرا که براساس امتحان پايان ترم، شما نمرات پائيني داريد و براي همين نمره نيز بايد تشکر نمائيد.
در مجموع اين استاد در سطح ارشد و دکتري طرفداران و منتقدان خود را دارد.
طرفداران ميگويند: «بده، سخت نمي گيره، خوب نمره ميده» (قابل توجه است که نمرات دانشجويان دکتري به هيچ عنوان کمتر از 17 نخواهد شد)
منتقدان ميگويند : «کلاسها بار علمي ندارد و وقت تلف کني است، اين روش نمره دهي بخاطر پوشش دادن به عدم بار علمي و زير سوال نرفتن است»
آيا شما هم چنين اساتيدي داريد؟ چگونه به او ميگوييد درس بدهد؟
وقتي در دانشگاه شهيد بهشتي تحصيل ميکنيد، اساتيد جالب و قابل توجهي را ميبينيد. استادي را به ياد ميآورم - البته اين استاد هنوز موجود است - که وقتي در مقطع ارشد يا دکتري تدريس ميکند، تمام مطالب تدريسي اش بيش از 10 صفحه نبوده و نيست. کتاب هاي معرفي شده توسط ايشان که در کپي دانشکده موجود است، ملغمهاي است از صفحات چند بار کپي شده، مرتب نشده، نامرتبط و ... که جدا کردن آن حوصلهاي بسيار و توان طاقت فرسا ميخواهد.
اغلب اوقات کلاس صرف صحبت در مورد حاشيه ها، پاک کردن بورد- بطور معمول چند دقيقه طول ميکشد و در مورد نحوه پاک کردن، نوع ماژيک و مسائل مرتبط با آن صحبت ميشود- صحبت در مورد فينال بازيهاي فلان کشور، و غيره است. وقتي در کلاس اين گرانمايه مي نشينيد نيازمند دانش خاصي نيستند (حتي در سطح دکتري) و در انتهاي ترم نيز به دانش خاصي دست پيدا نميکنيد. اصولاً نيازي به دانش حس نمي شود. جلسات يک ساعت و نيم کلاس معمولاً 40 دقيقه بطول ميانجامد و به قول استاد محترم، نيم ساعت طول مي کشه گرم بشيم. البته جلسات آخر با موز و سانديس همراه است. :-) (فقط اين باحاله).
اين استاد گرانمايه امتحانات پايان ترم جالبي دارد، امتحانات بگونه اي طراحي ميشوند که کمتر کسي ميتواند پاسخ گويد، اما همه پاس مي کنند!!! در واقع مسئله بدين صورت است که استاد محترم، سوالات را به گونهاي طرح مينمايد که جوابها ميتوانند به هر صورت تفسير شوند و با توجه به اينکه ايشان دانشجويان فرهيخته خود را ميشناسد، براساس شناخت خود آنها را در جدول نمرات مرتب ميکند. تلاش شما براي گرفتن نمره و حق خود بيهوده است، چرا که براساس امتحان پايان ترم، شما نمرات پائيني داريد و براي همين نمره نيز بايد تشکر نمائيد.
در مجموع اين استاد در سطح ارشد و دکتري طرفداران و منتقدان خود را دارد.
طرفداران ميگويند: «بده، سخت نمي گيره، خوب نمره ميده» (قابل توجه است که نمرات دانشجويان دکتري به هيچ عنوان کمتر از 17 نخواهد شد)
منتقدان ميگويند : «کلاسها بار علمي ندارد و وقت تلف کني است، اين روش نمره دهي بخاطر پوشش دادن به عدم بار علمي و زير سوال نرفتن است»
آيا شما هم چنين اساتيدي داريد؟ چگونه به او ميگوييد درس بدهد؟
پستها
۱ نظر:
سلام
تقلب تنها در ارائه مقاله نيست
اخلاق حرفهاي حکم ميکند تا اساتيد علاو ه بر ارائه مقاله خوب درس دهند
ارسال یک نظر