مشکلات کلی دانشجویان

نويسنده: امير هدايتي
به نظر من میشه انتقادهایی که دانشجویان با اساتید دارند را به چند دسته مشخص تقسیم کرد. بهتره که در ادامه کار سعی کنیم که پیشهادهایی که به نظر عملی و معقول می‌رسند دوستان پیشنهاد کنند تا شاید دانشجویان بتونن با حرکت‌های هماهنگ این مشکلات رو حل کنند.

۱. مشکلات مربوط به ارسال مقالات. این مشکلات اغلب برای دانشجویان تحصیلات تکمیلی پیش میاد. در وبلاک اساتید علید تقلب در این مورد زیاد بحث میشه. مشکلات معمولاً نوشتن نام اساتید بر روی مقالات بدون مشارکت آنها و یا اجبار اساتید برای نوشتن نام آنها در اول لیست و گاهاً من در موارد حاد تر من مواردی رو سراغ دارم که در مورد دانشجویان کارشناسی که دانشجو تمامی کار را انجام داده ولی حتی اسمش هم روی مقاله قرار نیست بیاد.

۲. مشکلات نمره دهی: این مشکلات کلاسیک دانشکده ما بوده. استادی میگه ورقت با من حرف نمی‌زنه، استادی به قیافه دانشجوها نمره می‌ده، استاد بین دانشجویان دختر و پسر فرق می‌زاره، استاد به نور چشمی‌ها حال میده، استاد بر اساس شناخت (که ممکن است دانشجویان گمراهش کنند) نمره می‌دهد، استاد رندم نمره می‌دهد، استاد برای دانشجوی غایب نمره می‌دهد(این برای خود من پیش آمده) و در نهایت به هر نحوی استاد ورقه‌های دانشجویان را منصفانه تصحیح نمی‌کند.

این مشکلات به نظر می‌رسید که کمتر شده ولی هنوز پا بر جا هستند.

۳. برخی اساتید با دادن نمرات راحت سعی می‌کنند محبوب شوند. به هر حال همه دانشجو‌ها از اساتیدی که کم و یا بیش به اصتلاح گلابی هستند خوششان می‌آید. این اساتید در نظر سنجی‌ها دارای امتیاز بالا، کلاس‌هایشان پر ثبت‌نام، همه با اینا می‌خواهند پروژه بگیرند و ....
برای گذراندن یک درس شاید این اساتید به نظر خوب برسند ولی در دراز مدت دانشجویان از این اساتید ضربه‌ می‌خورند و رشد این روند باعث افت شدید کیفیت آموزشی خواهد شد.

۴. اساتید به روز‌نشده: برخی از اساتید با دانش زمان دانشجویشان هنوز تدریس می‌کنند. این‌ها عادت دارند که درس‌های مشخصی رو در روز‌های مشخص هفته و حتی گاهاً من احساس می‌کردم که سناریو درس دادن این اساتید هم روتین شده! خوشبختانه نسل اساتید بسیار قدیمی نیز رو به کاهش است.
برخی از اساتید سؤال‌های امتحانی ثابت دارند و اجازه نمی‌دهند که دانشجویان سؤال‌ها را از سر جلسه خارج کنند زیرا تا سالیان متوالی همین‌ها سؤال‌های امتحانی خواهند بود(این هم یکی از عوامل محبوبیت می‌تواند باشد!)

۵. عدم عملکرد شفاف: در بسیاری از جاها اساتید در جلسه اول ترم میزان نمره هر کدام از بخش‌های درس را اعلام می‌کنند(که ممکن است تغیر کنند یا بازه برای نمرات مشخص کنند) و در هر کدام از بخش‌ها تا جایی که امکان دارد اعلام کنند. برخی از اساتید دوست دارند که کل نمره را درسته دست‌ خودشان داشته باشند و به دانشجو به هیچ وجه جواب ندهند.

بچه ها به یاد دارند، من وقتی TA درسی بودم و ورقه امتحانی تصحیح می‌کردم نمره‌های امتحانی دانشجویان را برای ریز ترین بخش ممکن می‌دادم (مثلاً اگر سؤالی a,b, c داشت، نمره هر کدام را جداگانه اعلام می‌کردم). استاد هم از سوی دیگر استاد بعد از امتحان جواب سؤالات را همراه با بارم اعلام می‌کرد. به این ترتیب دانشجویان احساس نمی‌کرند که در حق آنها ظلم شده باشد.

۶. عدم ارائه حق اعتراض به دانشجویان: زمان ما بسیاری از اساتید همانطور که در بخش فبلی اشاره کردم فقط یک نمره نهایی به دانشجویان اعلام می‌کردند و دانشجویان از این که چرا نمره آنها کم شده است بی اطلاع بودند. اغلب این موارد به این دلیل بود که اساتید بر روی معیارهای دقیقی نمره دهی نمی‌کرند.
البته مشکل دیگر این بود که برخی از دانشجویان فرق اعتراض(یا دیدن ورقه) و چانه‌زنی رو نمی‌دانند. خوشبختانه تا اونجا که حافظه من یاری میده بچه‌های دانشکده ما در این مورد عملکرد بسیار خوبی داشتند.
دیدن ورقه و گاهاً توضیح برخی از مسائل که دانشجو فکر می‌کرده درست نوشته ولی در عمل اشتباه نوشته به نظر من می‌تواند بخش مهمی از آموزش دانشجویان باشد.

۷. درگیری های بین اساتید: در برخی از دانشکده‌ها گاهاً اساتید اختلاف سلیقه‌هایی دارند. در دانشکده ما این در گیری از قبل به حالت نا مناسبی بوده. تا اونجا که من خبر دارم طرفین درگیری های قبلی دیگر دانشکده نیستند ولی درگیری‌های جدیدی در دانشکده به وجود آمده است.
دود این درگیری‌ها معمولاً توی چشم دانشجو‌ها می‌ره. سیستم آموزشی نا کارآمد می‌شه، و در نهایت بدترین بدآموزی برای دانشجویان است.

فکر کنم پست بسیار طولانی شد. سعی می‌کنم بقیه موارد را در پست‌های دیگر بفرستم. پیشنهاد می‌کنم که سایر دوستان موارد کامل کننده و راه حل‌هایی که از نظر دانشجویان عملی باشد برای اینها پیشنهاد کنند. یه راه حل اینه که اساتیدی که این وبلاگ رو میخونن شاید همراهی کنند.